|
درباره باکو :
|
|
|
باکو پایتخت جمهوری آذربایجان، بزرگترین شهر و همچنین بزرگترین بندر این کشور است. این شهر بر ساحل غربی دریای خزر در شبه جزیره آبشوران قرار دارد و یکی از مناطق نفتخیز جهان میباشد. باکو پر جمعیتترین شهر قفقاز است. وجود تعداد بسیاری از پارکهای ساحلی و برگزاری برنامههای متعدد هنری از جمله موسیقی، تئاتر و اپرا جذبه خاصی به این شهر دادهاست.
بخش قدیمی شهر باکو همراه با برج و حصار قلعه شهر به خوبی از سدههای میانه بجا مانده و یکی از آثار ثبت شده در یونسکو به عنوان میراث فرهنگ جهانی است. جمعیت شهری در ابتدای سال ۲۰۰۹ حدود ۲٫۰۴ میلیون نفر برآورد شده است. در ابتدای سال ۲۰۰۳ بیش از ۱۵۳ هزار نفر از آوارگان داخلی (ناشی از جنگ قره باغ) و هچنین ۹۴ هزار نفر پناهنده خارجی در این شهر علاوه بر جمعیت اصلی وجود داشته اند. در سال ۲۰۰۷ و در نشست وزرای فرهنگی اعضای سازمان کنفرانس اسلامی، باکو به عنوان پایتخت فرهنگ اسلامی برای سال ۲۰۰۹ اعلام شد.
|
|
بالای صفحه
|
جاذبه هاي توريستي باکو :
|
|
|
|
|
بالای صفحه
|
مراکز خرید باکو :
|
|
مركز خريد پارك بلوار يك مركز بزرگ 6 طبقه با 99 فروشگاه براي هر نوع سليقه مي باشد. اين مركز تنها 5 دقيقه با ايستگاه ساحل فاصله دارد. اين مركز داراي سينما، محل بازي كودكان و رستوران با مناظر زيباي درياي خزر مي باشد. فروشگاهاي Adidas و Benetton - Debenhams - Jack Jones - Mango - Nike در اين مركز شعبه دارند.
|
|
بالای صفحه
|
فرودگاه باکو :
|
|
|
فرودگاه بینالمللی حیدر علیاف باکو (که نام پیشین آن،فرودگاه بینالمللی بینا است) یک فرودگاه بینالمللی است که در شمال شرقی باکو جمهوری آذربایجان، قرار دارد و فاصله آن تا باکو ۲۰ کیلومتر است.این فرودگاه، بعد از دوران ریاست جمهوری حیدر علیاف، در ۱۰ مارس ۲۰۰۴ میلادی (۲۰ اسفند ۱۳۸۲ هجری خورشیدی)، به فرودگاه بینالمللی حیدر علیاف، تغییر نام داد و همچنین کد فرودگاهی یاتای آن هم تغییر کرد . این فرودگاه، دارای دو ترمینال (شمالی و جنوبی) و یک ترمینال باری است.
|
|
بالای صفحه
|
حمل و نقل عمومی باکو :
|
|
|
|
|
بالای صفحه
|
تاريخچه باکو :
|
|
|
اولین شواهد مستند مرتبط با باکو به قرن ششم میلادی برمی گردد و از آنجا که از آن زمان اغلب بخشی از شاهنشاهیهای ایرانی بودهاست، پیوند تاریخی با آن ها دارد. پس از این که زمین لرزۀ بزرگی در قرن 12 میلادی شماخی پایتخت شروانشاهان را ویران نمود، آهسیتان اول باکو را به عنوان پایتخت جدید برگزید. در زمان ساسانیان حضور و نفوذ عنصر ایرانی در کرانههای اران از تالش و باکو تا دربند بسیار قوی و چشمگیر بود. در دورۀ شروانشاهان، باکو بخشی از شروان بود. شروان مانند بقیۀ اران بخشی از سرزمین آذربایجان نبود. آذربایجان به منطقۀ جنوب رود ارس گفته میشد. با سلطه ترکهای سلجوقی بر شروانشاهان در سدۀ یازده میلادی روند ترکیسازی زبان منطقه نیز آغاز شد. روندی که هنوز نیز در جنوب این منطقه (تالش) ادامه دارد. با این روند، مردم آسیانیزبان و ایرانیزبان منطقه به مرور زمان ترکزبان شدند. باکو پایتخت شیروانشاهان در سدههای ۱۴ و ۱۵ میلادی بود و بعد بخشی از ایران صفوی شد.
حکومت عثمانی در قرن ۱۶ میلادی طی دورهای کوتاه به قسمت اعظم قفقاز از جمله باکو حاکم بود. نادرشاه افشار توانست این قسمت از آران، گرجستان و منطقۀ ارمنستان فعلی را دوباره به ایران بازگرداند. در جنگهای ایران و روس در زمان فتح علی شاه این ناحیه بر اساس عهدنامۀ گلستان و ترکمان چای از ایران جدا و به دست روسها افتاد و باکو در اواخر قرن نوزدهم و دهۀ اول قرن بیستم از بزرگ ترین مناطق تولید نفت جهان بود.
|
|
بالای صفحه
|
اقتصاد باکو :
|
|
واحد پول جمهوری آذربایجان مانات آذربایجان است که هر مانات تقریبا برابر ۱۲۰۰ تومان است و هر مانات برابر ۱۰۰ کوپک است و هر دو مانات یک شیروان است.
|
|
بالای صفحه
|
ساختار باکو :
|
|
|
باکو دارای ۱۱ منطقه شهری (اداری) شامل عزیزبایف، بیناغدی، قاراداغ، نریمانف، نسیمی، نظامی، صبالی، صابونچی، ختایی، سوراخانی و یاسامال و نیز ۴۸ شهر می باشد. شهرهای بناشده در جزایر موجود در خلیج باکو و شهر صخرههای نفتی یا نفت داشلاری که در دریا ساخته شدهاند و خارج از باکو و در داخل دریای خزر قرار دارند جز این ۴۸ شهر می باشند .
|
|
بالای صفحه
|
|
|
نقشه :
|
|
نقشه باکو
|
|
پر بیننده ترین هتل هاي باکو :
|
|